intensywnie chłonąć życie z myślą, że zasługuję na dobro, że szczęście zawsze jest blisko i wystarczy otworzyć ramiona, by zaistniało
kiedy małe marzenia zaczynają żyć realnym życiem, pragnę przystanąć na chwilę, nadziwić się, że to ja idę tym korytarzem i to już prawda, prawda, przystaję, jak zatrzymuje się przechodzień oglądając kaczki, uśmiecham się dumna, dumniejsza każdego dnia bardziej i ide dalej...
te szczęścia, kedyś najważniejsze stają się teraz stopniami do kolejnych, ważniejszych, piękniejszych stopni marmurowych
a co zrobisz, rosy, kiedy wszystko stanie się doskonałe?
o czym wtedy pomyślisz?
o tym, że dziękuję, dizękuję całym sercem, całą mną, całym tym dwudziestoletnim jestestwem, którym jestem...
kobieata, jej mikroświat zapachów, szafranów, szafirów, koronek, jedwabi, kobieta... cień do powiek pastelowy, soczysty, karminowa szminka, satynowa koszula, jedwabista skóra
i jest mężczyzna, a ja się teraz nie boję...:)